แว่นกันแดดหรือแว่นสายตา ช่วยปกป้องแสงแดดที่แรงจัดมาโดยตลอด แต่ยังมี “Sunglasses” อะไรอีกหรือไม่ที่เราคิด รูม่านตาของเราบอบบางและตอบสนองต่อแสงจ้าได้ทันที การปกป้องรูม่านตาจากแสง แม้แต่แสงที่สะท้อนจากหิมะ ถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับทุกคน นักปีนเขาหิมาลัยสวมแว่นตาเพื่อจุดประสงค์นี้โดยเฉพาะ
เชื่อกันว่าแว่นกันแดดแบบก่อนๆ นั้นถูกสวมใส่โดยผู้พิพากษาชาวจีนในช่วงปี ค.ศ. 1300 เพื่อให้ศาลที่พวกเขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานไม่สามารถมองเห็นการแสดงออกของพวกเขาได้ เลนส์ทำจากควอตซ์สีควันบุหรี่ ซึ่งไม่สามารถป้องกันสายตาได้ และไม่ได้ออกแบบมาเพื่อสวมใส่ภายนอกด้วยซ้ำ เนื่องจากไม่สามารถลดแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์ได้ เลนส์ที่ปกป้องดวงตาได้รับการพัฒนาในอิตาลี ซึ่งยังคงใช้ในห้องพิจารณาคดี และยังไม่ได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับใช้ภายนอกอาคาร แว่นกันแดดเป็นเพียงการใช้งานแบบเดียวมาหลายศตวรรษ จนกระทั่งในช่วงปี ค.ศ. 1700 เจมส์ ไอสคัฟจึงได้ตระหนักว่าการเปลี่ยนสีเลนส์สามารถช่วยปกป้องดวงตาจากแสงจ้าและแสงสะท้อนได้ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนสีเลนส์จะไม่สามารถปกป้องดวงตาจากผลกระทบที่เป็นอันตรายจากดวงอาทิตย์ได้
แว่นตากันแดดเริ่มได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปี ค.ศ. 1900 และผู้คนก็เริ่มสวมใส่เพื่อป้องกันดวงตาจากแสงแดดที่เป็นอันตราย กองทัพสหรัฐฯ เป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีนี้สำหรับทหารทั้งชายและหญิง ในปี ค.ศ. 1929 แซม ฟอสเตอร์ได้ค้นพบสถานที่ที่สมบูรณ์แบบในการขายแว่นตากันแดด ซึ่งก็คือที่ชายหาดในแอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซี ฟอสเตอร์เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Foster Grant และเริ่มขายแว่นตากันแดด Foster Grant บนทางเดินริมทะเล และเมื่อความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จึงทำให้คนในสหรัฐฯ หลงใหลในแสงแดดและแว่นตากันแดด
ภาพจาก: www.denomade
ในช่วงต้นทศวรรษปี 1930 บริษัท Bausch & Lomb ได้รับการว่าจ้างจากกองทัพอากาศสหรัฐเพื่อผลิตแว่นกันแดดแบบพิเศษที่ช่วยลดแสงสะท้อนที่นักบินต้องเผชิญเมื่ออยู่บนที่สูง ส่งผลให้เลนส์สีเขียวเข้มสามารถดูดซับแสงได้ และเลนส์นี้ได้รับการคิดค้นโดยนักฟิสิกส์และช่างแว่นตา ซึ่งต่อมาได้ชื่อว่าเป็นเลนส์ G15
ราวปี 1936 Ray Ban ได้รับความนิยมมากขึ้นเมื่อพวกเขาเพิ่มฟิลเตอร์ Polaroid ของ Edwin H. Land ลงในเลนส์ Ray Ban ได้สร้างกรอบและเลนส์ป้องกันแสงสะท้อนสไตล์นักบิน เทคโนโลยีเลนส์โพลาไรซ์ถือเป็นเทคโนโลยีใหม่มากและคิดค้นโดยบริษัท Polaroid การออกแบบกรอบแว่นได้รับการออกแบบมาเพื่อป้องกันดวงตาโดยรอบทั้งหมดตามที่นักบินต้องการ เลนส์โพลาไรซ์จึงถูกจัดจำหน่ายทั่ว Air Corp. ในปี 1937 เลนส์โพลาไรซ์จึงถูกวางจำหน่ายให้กับสาธารณชน
ในปี 1962 ฟอสเตอร์ แกรนท์ได้นำแว่นกันแดดไปสู่อีกระดับด้วยแคมเปญโฆษณาที่ทำให้แว่นตากันแดดดูเก๋ไก๋และมีสไตล์ ไม่ว่าจะใส่หรือถอดเลนส์ก็ตาม แว่นตากันแดดได้กลายเป็นเครื่องประดับแฟชั่นที่ได้รับความนิยมอย่างยาวนาน ไม่เพียงแต่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น แต่ทั่วโลก ในช่วงทศวรรษปี 1970 ดาราฮอลลีวูด นักดนตรี และนักออกแบบแฟชั่นต่างซื้อแว่นตากันแดดแบรนด์เนมที่วางจำหน่ายในขณะนั้น
ภาพจาก: www.zennioptical.com
แว่นตากันแดดได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่เพราะแฟชั่นเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะสิ่งที่เป็นที่รู้จักมากขึ้นเกี่ยวกับผลกระทบของแสงแดดต่อดวงตาและความสำคัญของการปกป้องดวงตา อุตสาหกรรมแว่นตากันแดดขยายตัวขึ้นสิบเท่าตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษปี 1900 จนถึงปัจจุบัน แว่นตากันแดดให้การปกป้องจากแสงแดดหลายระดับ ทั้ง UVA และ UVB เพื่อให้ดวงตามีสุขภาพดีและลดผลกระทบของแสงสะท้อน เช่นเดียวกับแว่นตาที่มีการออกแบบ สีสัน ขนาด และรูปทรงที่หลากหลาย แว่นตากันแดดก็เช่นกัน วัสดุที่ใช้ทำแว่นตากันแดดก็คล้ายคลึงกับแว่นตาที่ผลิตมาให้มีน้ำหนักเบาและทนทานเช่นกัน
แว่นตากันแดดมีหน้าที่ในการปกป้องดวงตา แต่แว่นตากันแดดเลนส์สีเข้มหรือสีต่างๆ กลายมาเป็นเครื่องประดับแฟชั่นและไอเท็มประจำตัว ลองนึกถึงนักสะสมแว่นตากันแดดชื่อดังอย่างเอลตัน จอห์น ที่มีแว่นตากันแดดเลนส์สีชมพูรูปหัวใจสุดอลังการและอีกมากมาย
ความสนใจในการปกป้องดวงตาเริ่มขึ้นเมื่อใด และแว่นตากันแดดเริ่มกลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางสังคมควบคู่ไปกับการปกป้องร่างกายเมื่อใด
ภาพจาก: tifosioptics.com
ประเพณีโบราณ
มีรายงานว่าจักรพรรดิโรมันเนโรถืออัญมณีขัดเงาไว้ใกล้ตาเพื่อปกป้องจากแสงแดดในขณะที่พระองค์ชมการต่อสู้ของนักสู้กลาดิเอเตอร์
เราทราบดีว่าชาวแคนาดาตอนเหนือสุดของแคนาดาที่เรียกตัวเองว่า Copper Inuit และชาวอลาสก้าที่เรียกตัวเองว่า Yupik สวมแว่นกันหิมะหลายประเภทที่ทำจากเขาหรือกระดูกวาฬและมีรอยแยกแนวนอนเล็กๆ ผู้สวมแว่นจะมองผ่านแว่นเหล่านี้และปกป้องพวกเขาจากแสงที่ส่องประกายของหิมะเมื่อล่าสัตว์ ในเวลาเดียวกัน รูตาที่แคบมากยังช่วยให้พวกเขาโฟกัสที่เหยื่อได้
ในศตวรรษที่ 12 ในประเทศจีน ผู้พิพากษาจะสวมแว่นตากันแดดที่มีเลนส์ควอตซ์รมควันเพื่อซ่อนการแสดงออกทางสีหน้า อาจเพื่อรักษาศักดิ์ศรีหรือเพื่อไม่ให้แสดงอารมณ์ออกมา แว่นสายตาในยุคแรกๆ ผลิตขึ้นในเมืองเวนิส โดยทักษะในการผลิตแก้วที่ยาวนานนั้นมุ่งเน้นไปที่เกาะมูราโนซึ่งยังคงมีชื่อเสียง
ในศตวรรษที่ 18 สตรีชาวเวนิสผู้สูงศักดิ์จะถือแว่นตาสีเขียวที่มีกรอบลายกระดองเต่าไว้ใกล้ตา ซึ่งเป็นการออกแบบที่คล้ายกับกระจกมือถือ “เวตริ ดา กอนโดลา” (แว่นตาสำหรับกอนโดลา) หรือ “ดา ดามา” (สำหรับผู้หญิง) ใช้สำหรับปกป้องดวงตาของพวกเธอและลูกๆ จากแสงแดดในขณะที่คนกอนโดลาพายเรือผ่านคลองในเวนิส
ภาพจาก: www.vallon.com
แว่นตา ดารา และสงคราม
การปกป้องดวงตาเริ่มมีบทบาทที่น่าสนใจเมื่อการถ่ายทำภาพยนตร์เริ่มขึ้น ดวงตาของดาราภาพยนตร์เริ่มตึงเครียดเนื่องจากแสงจากฉากในสตูดิโอเทียมมีความเข้มมาก พวกเขาเริ่มสวมแว่นตาดำนอกสตูดิโอเนื่องจากดวงตาเริ่มปวด
เมื่อฮอลลีวูดเริ่มสร้างชื่อเสียงให้กับดาราเหล่านี้ พวกเขาก็แสวงหาความเป็นส่วนตัวด้วยการสวมแว่นตากันแดดในที่สาธารณะเช่นกัน รูปลักษณ์ของพวกเขาถือเป็นปัจจัยสำคัญต่ออุตสาหกรรมนี้
หลายคนนึกถึงเกรตา การ์โบผู้เฉยเมยที่ซ่อนตัวอยู่หลังแว่นตาของเธอเพื่อหยุดปฏิสัมพันธ์กับแฟนๆ ออเดรย์ เฮปเบิร์นก็เป็นดาราอีกคนที่โด่งดังจากแว่นตาดำของโอลิเวอร์ โกลด์สมิธ เธอเคยใช้แว่นตานี้ในภาพยนตร์หลายเรื่องและยังใส่เป็นเครื่องประดับแฟชั่นชั้นสูงอีกด้วย
แว่นตากันแสงสะท้อนรุ่นแรกๆ ซึ่งเดิมทีใช้กระจกสีเขียวเพื่อป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต (UV) คือ Ray-Ban ซึ่งจดสิทธิบัตรในปี 1939 ในฐานะของนักบินสำหรับกองทัพอากาศสหรัฐ รูปทรงของแว่นชนิดนี้ช่วยลดแสงจากทุกมุม ต่อมากองทัพจึงนำแว่นชนิดนี้มาใช้และกลายมาเป็นสไตล์ประจำตัวของพลเอกดักลาส แมกอาเธอร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังสหรัฐในแปซิฟิก ซึ่งประจำการอยู่ที่บริสเบน ออสเตรเลีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ด้วยแว่นตา ชุดเครื่องแบบสีน้ำตาลที่ตัดเย็บอย่างดี และหมวกทรงสูง ผู้สวมใส่จึงดูเป็นผู้ชายที่เข้มแข็ง แม้ว่าชุดเหล่านี้จะไม่ได้ดูทันสมัยนักก็ตาม
ภาพจาก: www.wdnhspecial.shop
แว่นตากันแดดกลายเป็นเครื่องประดับยอดนิยมในช่วงปลายทศวรรษปี 1920 แว่นตากันแดดได้รับความนิยมอีกครั้งในฐานะเครื่องประดับสำคัญสำหรับผู้ชายและผู้หญิงในช่วงทศวรรษปี 1960 และ 1970 ไอคอนด้านแฟชั่นอย่าง Jacqueline Kennedy สวมแว่นตากันแดดดีไซเนอร์ขนาดใหญ่เป็นของใช้ส่วนตัว
อุดมไปด้วยความหมาย
ปัจจุบันมีแว่นตากันแดดหลากหลายแบบให้เลือกหลายร้อยแบบ หาซื้อได้ตามร้านขายยาทั่วไป แว่นตากันแดดเป็นที่นิยมใช้กันทั่วไป ไม่ว่าจะใส่เดินถนน ขับรถ ไปเที่ยวทะเล หรือเล่นเทนนิส
แว่นตากันแดดมีความหมายหลากหลาย แว่นตากันแดดช่วยปกป้องผู้สวมใส่จากแสงแดดที่แรงจัดและป้องกันไม่ให้ผู้สวมใส่ต้องสัมผัสใกล้ชิดกับผู้อื่น นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้ใช้สามารถสังเกตผู้อื่นได้โดยไม่ถูกตรวจพบ แว่นตากันแดดเป็นเครื่องประดับที่สะดุดตาซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่คนดัง ดาราภาพยนตร์ และผู้ทรงอิทธิพลทางแฟชั่นทุกประเภท สำหรับคนดังบางคน แว่นตากันแดดได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนของพวกเขาไปแล้ว
พวกเขาสร้างภาพลักษณ์ที่แทบจะทรงพลังให้กับคนอย่างแอนนา วินทัวร์ บรรณาธิการบริหารของนิตยสารโว้ก สำหรับสตีวี วันเดอร์ ซึ่งสวมแว่นตากันแดดเพราะตาบอดตามกฎหมาย พวกเขาได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของบุคลิกเฉพาะตัว ความสามารถเฉพาะตัว และสถานะอันโดดเด่นของเขา
ที่มา edition.cnn.com
