เนื้อสังเคราะห์ถึงไทยแล้ว! อร่อยล้ำหรือเสี่ยงตาย?

เทคโนโลยีด้านอาหารกำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และล่าสุดนวัตกรรมที่เคยเป็นเพียงแนวคิดในนิยายวิทยาศาสตร์ก็ได้มาถึงประเทศไทยแล้ว นั่นคือ “เนื้อสังเคราะห์” หรือ “เนื้อเพาะเลี้ยงจากห้องแล็บ” การมาถึงของอาหารแห่งอนาคตชนิดนี้จุดประกายคำถามสำคัญในสังคมไทย ทั้งในแง่ของรสชาติ ความปลอดภัย และการยอมรับทางวัฒนธรรม บทความนี้จะเจาะลึกทุกมิติของเนื้อสังเคราะห์เพื่อตอบคำถามที่หลายคนสงสัย

• เนื้อสังเคราะห์ หรือที่เรียกว่าเนื้อเพาะเลี้ยง (Cultured Meat) คือเนื้อสัตว์ที่ผลิตจากการเพาะเลี้ยงเซลล์ในห้องปฏิบัติการ โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการเลี้ยงและฆ่าสัตว์
• ข้อดีที่สำคัญคือ สามารถควบคุมความสะอาด ปลอดเชื้อโรค และปราศจากสารตกค้าง เช่น ยาปฏิชีวนะหรือฮอร์โมน อีกทั้งยังปรับปรุงคุณค่าทางโภชนาการได้
• ปัจจุบันประเทศไทยได้เริ่มมีการนำเสนอผลิตภัณฑ์เนื้อสังเคราะห์ในรูปแบบต่างๆ แล้ว เช่น ไส้กรอก แฮม และสเต็ก
• ความท้าทายหลักยังคงเป็นเรื่องของต้นทุนการผลิตที่สูง กฎหมายและมาตรฐานที่ต้องรองรับ รวมถึงการสร้างความเข้าใจและความเชื่อมั่นให้กับผู้บริโภคเกี่ยวกับความปลอดภัยในระยะยาว
• เนื้อสังเคราะห์ถือเป็นเทคโนโลยีที่มีศักยภาพสูงในการสร้างความมั่นคงทางอาหารและเป็นทางเลือกที่ยั่งยืน แต่ยังต้องมีการศึกษาและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

เนื้อสังเคราะห์ถึงไทยแล้ว! อร่อยล้ำหรือเสี่ยงตาย? คำถามนี้สะท้อนถึงความตื่นเต้นและความกังวลที่เกิดขึ้นพร้อมกัน เมื่อเทคโนโลยีอาหารแห่งอนาคตได้กลายเป็นความจริงที่จับต้องได้ในประเทศไทย การมาถึงของเนื้อจากแล็บไม่ได้เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงวิธีการผลิตอาหาร แต่ยังท้าทายความเข้าใจดั้งเดิมเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์ การถือกำเนิดของนวัตกรรมนี้จึงเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่อาจส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมอาหาร สุขภาพของผู้บริโภค และสิ่งแวดล้อมในวงกว้าง

บทความนี้จะพาไปสำรวจเบื้องหลังของเนื้อสังเคราะห์อย่างละเอียด ตั้งแต่กระบวนการผลิตทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน ไปจนถึงศักยภาพและประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้น รวมถึงการวิเคราะห์ความท้าทายและข้อกังวลต่างๆ ที่ยังคงเป็นประเด็นถกเถียง ทั้งในแง่ของความปลอดภัย ราคา และการยอมรับในสังคม เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ครอบคลุมว่าเทคโนโลยีนี้เป็นโอกาสหรือความเสี่ยงสำหรับประเทศไทยในยุคที่ความมั่นคงทางอาหารกลายเป็นวาระสำคัญระดับโลก

ทำความรู้จัก ‘เนื้อจากแล็บ’ อาหารแห่งอนาคต

ก่อนที่จะตัดสินว่าเนื้อสังเคราะห์เป็นทางเลือกที่น่าสนใจหรือน่ากังวล การทำความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับนิยามและกระบวนการผลิตเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนว่าเนื้อสัตว์ชนิดนี้แตกต่างจากเนื้อสัตว์ทั่วไปที่คุ้นเคยอย่างไร

นิยามและความหมายของเนื้อสังเคราะห์

เนื้อสังเคราะห์ (Synthetic Meat) หรือที่นิยมเรียกในวงการวิทยาศาสตร์ว่า เนื้อเพาะเลี้ยง (Cultured Meat หรือ Cultivated Meat) และเนื้อจากเซลล์ (Cell-based Meat) คือเนื้อสัตว์ที่ได้มาจากการเพาะเลี้ยงเซลล์สัตว์ในสภาพแวดล้อมที่ถูกควบคุมอย่างดีภายในห้องปฏิบัติการ แทนที่จะมาจากการเลี้ยงสัตว์ทั้งตัวในฟาร์มแล้วนำไปผ่านกระบวนการเชือด

หัวใจของเทคโนโลยีนี้คือการนำ “สเต็มเซลล์” (Stem Cells) หรือเซลล์ต้นกำเนิดที่สามารถแบ่งตัวและพัฒนาไปเป็นเซลล์ชนิดต่างๆ ได้ มาจากสัตว์ต้นแบบ เช่น วัว หมู หรือไก่ ผ่านกระบวนการที่ไม่สร้างความเจ็บปวดให้แก่สัตว์ จากนั้นเซลล์เหล่านี้จะถูกนำไปเพาะเลี้ยงในสารอาหารที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโต ซึ่งเลียนแบบสภาวะภายในร่างกายของสัตว์ เมื่อเซลล์แบ่งตัวเพิ่มจำนวนมากขึ้น ก็จะเริ่มพัฒนาเป็นเส้นใยกล้ามเนื้อ ไขมัน และเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน ซึ่งเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของเนื้อสัตว์ที่บริโภคกันโดยทั่วไป ผลลัพธ์ที่ได้คือเนื้อสัตว์ที่มีโครงสร้างและรสสัมผัสใกล้เคียงกับเนื้อสัตว์จากฟาร์ม แต่เกิดขึ้นจากกระบวนการทางชีววิศวกรรมทั้งหมด

กระบวนการผลิตจากสเต็มเซลล์สู่จานอาหาร

กระบวนการสร้างเนื้อสังเคราะห์มีความซับซ้อนและต้องอาศัยเทคโนโลยีขั้นสูง โดยสามารถแบ่งออกเป็นขั้นตอนหลักๆ ได้ดังนี้:

1. การเก็บตัวอย่างเซลล์ (Cell Sourcing): เริ่มต้นจากการเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อขนาดเล็กจากสัตว์ต้นแบบที่มีสุขภาพดีโดยไม่จำเป็นต้องฆ่าสัตว์ ตัวอย่างเนื้อเยื่อนี้จะถูกนำไปสกัดเพื่อแยกสเต็มเซลล์ที่มีศักยภาพในการแบ่งตัวสูงออกมา
2. การเพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อ (Culture Medium): สเต็มเซลล์จะถูกนำไปใส่ในอาหารเลี้ยงเชื้อ (Culture Medium) ซึ่งเป็นของเหลวที่อุดมไปด้วยสารอาหารที่จำเป็น เช่น กรดอะมิโน วิตามิน แร่ธาตุ และปัจจัยการเจริญเติบโต (Growth Factors) เพื่อกระตุ้นให้เซลล์แบ่งตัวเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็ว ขั้นตอนนี้ถือเป็นหนึ่งในส่วนที่ท้าทายและมีต้นทุนสูงที่สุด
3. การเลี้ยงในถังปฏิกรณ์ชีวภาพ (Bioreactor): เมื่อมีจำนวนเซลล์มากพอ เซลล์จะถูกย้ายไปยังถังปฏิกรณ์ชีวภาพ หรือ ไบโอรีแอคเตอร์ (Bioreactor) ซึ่งเป็นภาชนะขนาดใหญ่ที่สามารถควบคุมสภาวะแวดล้อมต่างๆ เช่น อุณหภูมิ ระดับออกซิเจน และความเป็นกรด-ด่าง ให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของเซลล์ คล้ายกับการจำลองสภาพแวดล้อมภายในร่างกายสัตว์
4. การสร้างโครงสร้างเนื้อเยื่อ (Scaffolding): เพื่อให้เซลล์กล้ามเนื้อยึดเกาะและเรียงตัวกันเป็นโครงสร้างสามมิติที่คล้ายกับเนื้อจริง จะมีการใช้โครงสร้างที่เรียกว่า “สแคฟโฟลด์” (Scaffold) ซึ่งอาจทำจากวัสดุที่บริโภคได้ เช่น โปรตีนจากพืชหรือคอลลาเจน เพื่อเป็นโครงร่างให้เซลล์เจริญเติบโตและพัฒนาเป็นเส้นใยกล้ามเนื้อ
5. การเก็บเกี่ยวและแปรรูป (Harvesting and Processing): เมื่อเนื้อเยื่อเจริญเติบโตเต็มที่แล้ว จะถูกนำออกจากไบโอรีแอคเตอร์เพื่อนำไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อาหารต่างๆ เช่น เนื้อบด ไส้กรอก แฮม หรือแม้กระทั่งสเต็ก ซึ่งอาจมีการปรุงแต่งรสชาติและเนื้อสัมผัสเพิ่มเติมเพื่อให้ใกล้เคียงกับผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ดั้งเดิมมากที่สุด

ศักยภาพและประโยชน์ที่น่าจับตามอง

การพัฒนาเนื้อสังเคราะห์ไม่ได้เป็นเพียงความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ แต่ยังมาพร้อมกับศักยภาพในการแก้ไขปัญหาสำคัญหลายด้าน ตั้งแต่ความปลอดภัยของอาหารไปจนถึงความยั่งยืนของโลก

มิติด้านความปลอดภัยและคุณค่าทางโภชนาการที่ควบคุมได้

ข้อได้เปรียบที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของเนื้อจากแล็บคือการผลิตในสภาพแวดล้อมที่ปลอดเชื้อและควบคุมได้ทั้งหมด ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงจากการปนเปื้อนของเชื้อโรคที่มักพบในกระบวนการเลี้ยงสัตว์แบบดั้งเดิม เช่น E. coli หรือ Salmonella ที่มาจากมูลสัตว์ในฟาร์มหรือโรงฆ่าสัตว์ นอกจากนี้ การเพาะเลี้ยงในระบบปิดยังหมายความว่าไม่จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะในการเลี้ยงเซลล์ ทำให้ผู้บริโภคไม่ต้องกังวลเรื่องปัญหาสารตกค้างหรือการดื้อยาของเชื้อโรคซึ่งเป็นปัญหาสาธารณสุขระดับโลก

ยิ่งไปกว่านั้น เทคโนโลยีนี้ยังเปิดโอกาสให้นักวิทยาศาสตร์สามารถ “ออกแบบ” คุณค่าทางโภชนาการของเนื้อสัตว์ได้ตามต้องการ ตัวอย่างเช่น การปรับเปลี่ยนชนิดของไขมันในเนื้อให้มีสัดส่วนของไขมันดีอย่างโอเมก้า 3 เพิ่มขึ้น หรือการเสริมวิตามินและแร่ธาตุบางชนิดเข้าไปในเซลล์โดยตรง เช่น การเพิ่มคอลลาเจนเพื่อประโยชน์ด้านสุขภาพและความงาม ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้ยากในระบบการเลี้ยงสัตว์แบบปกติ

ทางเลือกใหม่เพื่อสวัสดิภาพสัตว์และความยั่งยืน

เนื้อสังเคราะห์เป็นทางเลือกที่ตอบโจทย์ผู้บริโภคที่ใส่ใจในประเด็นด้านสวัสดิภาพสัตว์ เนื่องจากกระบวนการผลิตทั้งหมดไม่จำเป็นต้องมีการฆ่าสัตว์ ทำให้ลดการเบียดเบียนสัตว์ในอุตสาหกรรมปศุสัตว์ได้อย่างมีนัยสำคัญ สิ่งนี้ทำให้เนื้อเพาะเลี้ยงเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจสำหรับกลุ่มผู้บริโภคที่ต้องการลดการบริโภคเนื้อสัตว์ด้วยเหตุผลทางจริยธรรม รวมถึงกลุ่มผู้ที่เป็นมังสวิรัติบางส่วนที่อาจเปิดใจรับประทานเนื้อที่ไม่ได้มาจากการฆ่า

การเสริมสร้างความมั่นคงทางอาหารในอนาคต

ในขณะที่ประชากรโลกเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความต้องการโปรตีนก็สูงขึ้นตามไปด้วย การพึ่งพาการทำปศุสัตว์แบบดั้งเดิมเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอและไม่ยั่งยืนในระยะยาว เนื้อสังเคราะห์จึงมีบทบาทสำคัญในการเป็นแหล่งโปรตีนทางเลือกที่ช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางอาหาร (Food Security) ทั้งในระดับประเทศและระดับโลก การผลิตที่ไม่ขึ้นกับพื้นที่ทางการเกษตรขนาดใหญ่และสภาพดินฟ้าอากาศ ทำให้สามารถตั้งโรงงานผลิตได้ทุกที่ แม้แต่ในพื้นที่ที่ไม่เอื้อต่อการทำฟาร์ม ซึ่งจะช่วยลดการพึ่งพาการนำเข้าและสร้างความมั่นคงทางอาหารให้กับประเทศได้ในอนาคต

ความท้าทายและข้อกังวลที่ต้องพิจารณาอย่างรอบด้าน

แม้ว่าเนื้อสังเคราะห์จะมีศักยภาพที่น่าสนใจ แต่การนำเทคโนโลยีนี้มาใช้ในวงกว้างยังต้องเผชิญกับอุปสรรคและความท้าทายอีกหลายประการ ซึ่งต้องได้รับการแก้ไขเพื่อให้ผู้บริโภคยอมรับและเข้าถึงได้อย่างแท้จริง

ประเด็นด้านต้นทุนการผลิตและราคาจำหน่าย

ความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบันคือต้นทุนการผลิตที่ยังคงสูงมาก โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายสำหรับอาหารเลี้ยงเชื้อ (Culture Medium) และปัจจัยการเจริญเติบโต (Growth Factors) ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่มีราคาแพง ทำให้ราคาจำหน่ายของผลิตภัณฑ์เนื้อสังเคราะห์ในปัจจุบันยังสูงกว่าหรือใกล้เคียงกับเนื้อสัตว์คุณภาพดีทั่วไป การลดต้นทุนการผลิตให้สามารถแข่งขันกับเนื้อสัตว์จากฟาร์มได้จึงเป็นเป้าหมายสำคัญของอุตสาหกรรมนี้ เพื่อให้ผลิตภัณฑ์สามารถเข้าถึงผู้บริโภคในวงกว้างได้

กรอบกฎหมายและมาตรฐานความปลอดภัยในประเทศไทย

ในฐานะที่เป็นผลิตภัณฑ์อาหารรูปแบบใหม่ เนื้อสังเคราะห์จำเป็นต้องมีกฎหมายและข้อบังคับที่ชัดเจนมารองรับ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้บริโภคและกำกับดูแลอุตสาหกรรมให้มีมาตรฐาน หน่วยงานภาครัฐ เช่น สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) จำเป็นต้องเข้ามามีบทบาทในการกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ กระบวนการผลิต การติดฉลาก และการตรวจสอบย้อนกลับ เพื่อให้แน่ใจว่าเนื้อสังเคราะห์ที่วางจำหน่ายในประเทศมีความปลอดภัยต่อการบริโภคอย่างแท้จริง การไม่มีกฎหมายรองรับที่ชัดเจนอาจเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตของตลาดในระยะยาว

คำถามสำคัญเกี่ยวกับความปลอดภัยในระยะยาว

แม้ว่ากระบวนการผลิตจะถูกควบคุมอย่างเข้มงวด แต่คำถามเกี่ยวกับผลกระทบต่อสุขภาพในระยะยาวยังคงเป็นประเด็นที่หลายฝ่ายให้ความสนใจ เนื่องจากเป็นเทคโนโลยีใหม่ จึงยังขาดข้อมูลการวิจัยระยะยาวในมนุษย์ที่ยืนยันความปลอดภัยได้อย่างสมบูรณ์

“ในปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนว่าการบริโภคเนื้อสังเคราะห์จะก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงต่อสุขภาพ เนื่องจากกระบวนการผลิตในห้องแล็บสามารถควบคุมคุณภาพและความสะอาดได้ดีกว่า อย่างไรก็ตาม การติดตามและศึกษาผลกระทบในระยะยาวยังคงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง”

การสื่อสารข้อมูลที่โปร่งใสเกี่ยวกับงานวิจัยและผลการศึกษาต่างๆ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสร้างความไว้วางใจจากผู้บริโภค

การยอมรับของผู้บริโภคและปัจจัยทางวัฒนธรรม

ท้ายที่สุดแล้ว ความสำเร็จของเนื้อสังเคราะห์ขึ้นอยู่กับการยอมรับของผู้บริโภคเป็นสำคัญ ความรู้สึก “ไม่เป็นธรรมชาติ” หรือความกังวลว่ากำลังบริโภค “อาหารจากห้องแล็บ” อาจเป็นอุปสรรคทางจิตวิทยาที่สำคัญ นอกจากนี้ วัฒนธรรมการกินและปัจจัยด้านรสชาติ เนื้อสัมผัส และกลิ่น ยังเป็นสิ่งที่ผู้ผลิตต้องพัฒนาให้ใกล้เคียงกับเนื้อสัตว์จริงมากที่สุด การให้ความรู้และข้อมูลที่ถูกต้องแก่สาธารณชนเกี่ยวกับกระบวนการผลิต ประโยชน์ และความปลอดภัย จะเป็นกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนทัศนคติและสร้างการยอมรับในสังคมไทย

สถานการณ์ปัจจุบันและอนาคตของเนื้อสังเคราะห์ในไทย

กระแสของอาหารแห่งอนาคตได้เริ่มเข้ามามีบทบาทในประเทศไทยแล้ว โดยมีผู้ประกอบการและร้านอาหารบางแห่งเริ่มนำเสนอผลิตภัณฑ์จากเนื้อสังเคราะห์ให้ผู้บริโภคได้ทดลอง ซึ่งเป็นสัญญาณที่บ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอุตสาหกรรมอาหารของไทย

ผลิตภัณฑ์เนื้อจากแล็บที่เริ่มเข้าสู่ตลาด

ในปัจจุบัน ผลิตภัณฑ์เนื้อสังเคราะห์ที่เริ่มปรากฏในตลาดไทยมักอยู่ในรูปแบบของอาหารแปรรูปที่ง่ายต่อการปรุงและบริโภค เช่น ไส้กรอก แฮม หรือเนื้อบดสำหรับทำเบอร์เกอร์ การนำเสนอในรูปแบบเหล่านี้ช่วยให้ผู้ผลิตสามารถควบคุมรสชาติและเนื้อสัมผัสได้ง่ายกว่าการทำเนื้อสเต็กเป็นชิ้น ซึ่งต้องการโครงสร้างที่ซับซ้อนกว่า การปรากฏตัวของผลิตภัณฑ์เหล่านี้ในร้านอาหารหรือซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำ ถือเป็นก้าวแรกที่สำคัญในการสร้างความคุ้นเคยและเปิดโอกาสให้ผู้บริโภคชาวไทยได้สัมผัสกับนวัตกรรมอาหารชนิดนี้

แนวโน้มเทรนด์อาหารปี 2025 และทิศทางในอนาคต

เนื้อสังเคราะห์สอดคล้องกับเมกะเทรนด์ด้านสุขภาพและความยั่งยืนที่กำลังมาแรงทั่วโลก และคาดว่าจะเป็นหนึ่งในเทรนด์อาหารที่สำคัญของปี 2025 และปีต่อๆ ไป ในอนาคต เมื่อเทคโนโลยีพัฒนาขึ้น ต้นทุนการผลิตลดลง และมีกฎหมายรองรับที่ชัดเจนขึ้น เราอาจจะได้เห็นผลิตภัณฑ์เนื้อสังเคราะห์ที่หลากหลายและเข้าถึงง่ายกว่าเดิม ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู เนื้อไก่ หรือแม้กระทั่งอาหารทะเลเพาะเลี้ยง เทคโนโลยีนี้ไม่เพียงแต่จะเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภค แต่ยังอาจสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ๆ ให้กับอุตสาหกรรมอาหารของไทยในการเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีอาหารในภูมิภาค

บทสรุป: ทางเลือกใหม่บนจานอาหารของคนไทย

การมาถึงของเนื้อสังเคราะห์ในประเทศไทยนับเป็นจุดเปลี่ยนที่น่าตื่นเต้นสำหรับวงการอาหาร คำถามที่ว่า “อร่อยล้ำหรือเสี่ยงตาย?” ยังไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนได้ในวันนี้ เพราะเทคโนโลยีนี้ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการพัฒนาและการพิสูจน์ตัวเอง

ในด้าน “อร่อยล้ำ” เนื้อสังเคราะห์นำเสนอศักยภาพมหาศาล ทั้งในแง่ของการเป็นอาหารที่สะอาด ปลอดภัย ควบคุมคุณค่าทางโภชนาการได้ และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสัตว์ ซึ่งตอบโจทย์วิถีชีวิตของผู้บริโภคยุคใหม่ที่ใส่ใจสุขภาพและความยั่งยืน อย่างไรก็ตาม ในด้าน “เสี่ยงตาย” แม้จะยังไม่มีหลักฐานชี้ชัดถึงอันตราย แต่ความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบระยะยาว ต้นทุนที่สูง และการยอมรับของผู้บริโภคยังคงเป็นความท้าทายที่ต้องใช้เวลาและการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อคลี่คลาย

ดังนั้น เนื้อสังเคราะห์ในวันนี้จึงเปรียบเสมือนทางเลือกใหม่ที่น่าจับตามอง เป็นนวัตกรรมที่กำลังเดินทางอยู่บนเส้นทางของการพัฒนาเพื่อสร้างความสมดุลระหว่างประโยชน์และความเสี่ยง การเปิดใจเรียนรู้และติดตามข้อมูลอย่างมีวิจารณญาณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้บริโภคชาวไทยในการตัดสินใจว่า อาหารแห่งอนาคตชนิดนี้จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการกินในระยะยาวได้หรือไม่